افزايش‌ها و دگرگونىهاى مهمّى دارد از سوى ديگر ، بخشهاى مهمّى از قرآن صحيح ، جدا و كاسته شده كه قرآن حاضر فاقد آن است . در بخش ديگرى مىافزايد : به عقيدهء همهء شيعيان ، قرآن كامل خيلى بيشتر از قرآن فعلى بوده است . سپس در توضيح اين دروغ مىگويد : شيعيان معتقدند : سورهء احزاب ( 73 آيه ) به اندازهء سورهء بقره - كه 286 آيه دارد - بوده و سورهء نور ( 64 آيه ) در آغاز بيش از يكصد آيه بوده ، و سورهء حجر ( 99 آيه ) نخست 190 آيه بوده است . او بىشرمى را از حد گذرانده مىنويسد : به تازگى در كتابخانهء « بانكيپور » هندوستان ، نسخه‌اى از قرآن پيدا شده و مشتمل بر سوره‌هايى مىباشد كه از قرآن عثمانى ساقط گرديده . يكى از آنها سورهء « نورين » است كه « جارسان دى تاسى » آن را انتشار داد و 41 آيه دارد . ديگرى سورهء اختصاصى شيعيان است كه مشتمل بر هفت آيه بوده و سورهء « ولايت » نام دارد . همهء اين اضافه‌هاى مربوط به شيعيان را « كليرتدال » به زبان انگليسى منتشر ساخته است . » « 1 » اين بود پاره‌اى از اتهامات نارواى « گلدزيهر » . بايد دانست كه او در بررسى آراى شيعه دربارهء قرآن ، فقط به دو تفسير منسوب به شيعه استناد كرده كه ارتباطى با عقايد شيعه ندارند . يكى از اين دو ، كتاب « بيان السعادة فى مقامات العبادة » نوشتهء « سلطان محمد » فرزند حيدر بيدختى گنابادى ( متولد سال 1251 و متوفاى 1327 ه . ق ) است كه رئيس فرقهء صوفيّهء « نعمت اللّهى » و در طريقت آنها ملقّب به « سلطان على شاه » مىباشد . تأليف اين كتاب در سال 1311 ه . ق به پايان رسيد و براى نخستين‌بار در سال 1314 در تهران چاپ شد . و كتاب دوم ، تفسيرى است به نام « تفسير على بن ابراهيم بن هاشم قمى » .

--> ( 1 ) . مذاهب التفسير الاسلامى ، صص 293 - 295 و 304 .